februari 13, 2017 admin

Op het lijf geschreven?

Onze getalenteerde, maar zwaar overbetaalde voetbalprofs laten wekelijks zien wat ze kunnen met een bal. Behalve het spel gaat het natuurlijk ook en steeds meer om de knikkers. En met die knikkers zit het niet altijd goed voor bij sommige clubs; financieel gezond? Mwah…

Maar wat mij vooral zorgen baart, is de gezondheid van de spelers zelf. Voetbal is niet goed voor je huid, denk ik. Er zijn steeds meer spelers met symptomen van een besmettelijke huidaandoening die snel om zich heen grijpt.

(foto: internet, LOL)

Het speelt al een paar jaar. Begon met hier en daar een speler met kleine vlekjes op zijn arm, of in zijn nek. Net of hij een gesmeerde fietsketting had beetgepakt. Het virus breidde uit, de vlekjes werden groter, en je ziet het bij steeds meer spelers, en niet alleen in Nederland.

Welke aandoening? Het gaat over het T/virus. Waarbij T staat voor Tattoo, de hobby waarbij je inkt injecteert in/of net onder de huid, in de vorm van een roos, een draak, een naam, portret. Je kunt van alles laten inktjecteren. Hele armen, nekken, borstkassen en ruggen zijn gebruikt als schilderdoek.

Maar waarom? Om zich van de gewone mens te onderscheiden? Of is het een vorm van brandmerken, zoals vee in de wei? Met voetbal kun je best zo denken; voetballers vormen immers de veestapel van de club.

Of zouden ze het echt mooi vinden? Nu valt over smaak niet te twisten, maar ik vind het drie keer niks. En belangrijker, het lijkt me niet gezond om door het leven te gaan als een wandelende inktpatroon. Dan heb ik niet eens over tattoos op plekken die buiten het gezichtsveld. Inktslangen die richting bilnaad slingeren, of vanuit het navelputje in de schaamstreek afdalen, om wie weet, uit te monden in een tattoo op je edele delen. Met een intieme boodschap voor je partner bijvoorbeeld: ‘hier wrijven a.u.b.’. Of ‘alleen voor jou (ga ik staan)’.   Laat maar.

Nou, ik moet er niet aan denken dat mr. Tattoo King daar enthousiast tekeer gaat met zijn dansende inktmitrailleur. Ze kunnen mijn rug op. Hoewel? Nee, ook niet op mijn rug, gewoon nergens: No tattoo for me. Al was het Rembrandt zelf. Aan mijn lijf geen polonaise.

Ik heb geen boodschap aan tattoo.

© Bart C van der Harst / Gouda / Vander Harst Teksten 2017

Tagged: ,