Duurzaamheid krijgt haast

HOMO RES SACRA HOMINI
(De mens is een heilige zaak voor zijn medemens)

De Latijnse spreuk – boven het publiek – aan het balkon in de aula van het Coornhert Gymnasium is actueler dan ooit. Het onderstreept de kernwaarde van de DuurzaamheidsDag op zaterdag 28 oktober 2017 in Gouda. Locatie is het fraaie Coornhert gebouw. Bij binnenkomst waande ik me – heel even – 45 jaar terug in de tijd, de sfeer van mijn eigen middelbare school ‘De Populier’ in Den Haag. Ik begon daar in 1966 aan het HBS/Gymnasium traject, dat ik ruim 8 jaar later afsloot met een Atheneum B diploma. (De verwarrende jaren rond de introductie van de Mammoetwet…).

Zorgwekkende status?
Milieu, Klimaat, Energie waren toen geen grote agendapunten; niet urgent zorgwekkend. De windmolens van toen waren old-school Hollandsche toeristische trekkers, in de sfeer van tulpen, klompen en kaas. Omgeven met de nostalgie van droogleggen en inpolderen. Benzine en diesel stroomden bijna gratis uit de pompen. De kolenmijnen in Limburg produceerden nog volop. En in het Noorden begon de gasbel in Slochteren te luiden. Het kon niet op…

Kon niet op? Nu ís het op
Nou ja, het dreigt op te raken. Het gaat niet goed met ons milieu, ons klimaat en onze energievoorziening. Dat weet ieder weldenkend mens, wakker geschud door organisaties als Greenpeace en Urgenda en andere initiatieven, wereldwijd. De kennis, het inzicht, beginnen door te sijpelen, maar ernaar handelen is nog prematuur, zeker op de schaalgrootte waarop actie nodig is. De internationale samenleving, de economische verhoudingen en tegenstrijdige belangen et cetera.. … onze wereld, kortom, is een tanker die slechts moeizaam de koers wijzigt. Maar het moet, en alle initiatieven helpen.

Zoals de DuurzaamheidsDag Gouda, in het Coornhert Gymnasium. Prima initiatief met veel partijen (zie https://www.duurzaamheidsdaggouda.nl/). Doel: inspireren, informeren en ook verbinden op lokaal/regionaal niveau. Want duurzaam begint ook in je eigen omgeving, je wijk, je straat, je huis. Goede zaak dus, met een goede opkomst. De opening vond plaats in een ‘uitverkochte’ aula.

Toekomstige generaties
De gemeente is op urgent niveau vertegenwoordigd, niet alleen met burgervader Milo Schoenmaker, maar ook kinderburgemeester Romaissa Magouh. Burgemeester Schoenmaker vindt duurzaamheid eenprioriteit, ook met het oog op de kinderen van nu, waar Romaissa voor staat. En alle toekomstige generaties. Dat is ook de insteek van #TroubaDichter #BartenofCornelis die aansluitend op de kinderburgemeester een speciaal lied zingt. Een duurzaam lied is, omdat de melodie al bestaat, stelt de troubaDichter, kwestie van creatief hergebruik. Het is zijn eigen vertaling van de ‘evergreen’ van Louis Armstrong: WhatAWonderfulWorld. Ofwel. ‘Wat Een Mooie Planeet’ Hij draagt het lied op aan zijn juist geboren kleindochter Linne; het geboortekaartje siert de gitaar.  ‘Daarom draag ik dit lied op aan haar. En daarmee aan alle kinderen, en alle toekomstige generaties, want iedereen heeft recht op een Mooie Planeet, een duurzame wereld. En die begint met ons.”

Dat is de heilige zaak waar we voor staan, samen verduurzamen.
Ergo: HOMO RES SACRA HOMINI

(C) Bart van der Harst
/ Van Der Harst Teksten, gouda

OERsterk & Plan100

Onderweg met PLAN100

Het woord oersterk kende ik, maar als naam voor een organisatie was het voor mij een nieuw geluid: OERsterk. Een beweging met als passie het delen van kennis en inspiratie inzake gezondheid, en alles wat daar mee te maken heeft. Centraal staat: bewustzijn van de rol van voeding, en het belang van bewegen, rust, ontspanning, kortom het nut van een goede leefstijl.

Bestsellers
OERsterk is een initiatief van (drs.) Richard de Leth (zeg maar Richard, zegt hij zelf). In de reguliere geneeskunde vond Richard niet helemaal wat hij zocht, te veel curatief, te weinig preventief. Met zijn doctoraal op zak verbreedde hij zijn blik en horizon. Begon een eigen praktijk als orthomoleculair geneeskundige en publiceerde in 2012 zijn eerste boek met die titel: OERsterk. Dat landde goed in de markt, en inmiddels is Richard vier bestsellers verder. Hij verzorgt seminars, online cursussen en inspirerende bijeenkomsten. Dit alles geeft een voortdurende versnelling in bekendheid en groei van OERsterk. Het kan dus best dat je Richard en OERsterk al tegenkwam in interviews, talkshows en andere publieke platforms.

Preventief vrolijk
De OERsterk beweging heeft een missie, een passie en vooral die urgente boodschap: leef gezond, denk gezond, blijf gezond. Als expert in de preventieve leefstijlgeneeskunde biedt Richard een pragmatische aanpak om de kwaliteit van leven drastisch te verhogen. Met als motto: Is je lijf je lief, leef dan preventief! Preventie is de crux van de OERsterk visie. Natuurlijk herkennen we die OERoude volkswijsheid: voorkomen is beter dan genezen.
Maar zo wijs als het volk is, zo weinig leven mensen ernaar. We eten te vet, te zoet, te zout, te veel en te koolhydraatrijk. We bewegen te weinig of niet. We ontspannen te zelden, drinken te veel, hebben veel talent voor stress. En we.. nou ja, vul zelf maar aan, want we weten het duvels goed. Toch? Ja en nee. Want als het gaat om echte kennis weten we heel veel ook niet. Alle reden om de inzichten en tips van OERsterk te volgen, te ervaren en naar persoonlijke smaak in te passen, als basis voor een gezonder en vrolijker bestaan in het hier en nu.

OER Online
Als eigentijdse organisatie is OERsterk ook sterk in online activiteiten. De website is het epicentrum van tal van activiteiten: agenda, nieuwsbrief (wekelijks), recepten, tips. En natuurlijk blogs, zowel de eigen blogs van Richard en teamleden, als bijdragen van een select gezelschap uiteenlopende gastbloggers. Zij delen op uitnodiging van OERsterk met regelmaat hun persoonlijke ervaringen, passies en boodschappen. Variërend van praktische do’s & dont’s en verrassende recepten, tot mild filosofische beschouwingen, en levenswijsheid met een vleugje humor.

Plan100®
Onlangs vond een ontmoeting plaats met de gastbloggers van OERsterk, mooie locatie, Wijk aan Zee. Ik was erbij, want ook ik heb de eer als gastblogger mee te werken aan OERsterk. Het inspireerde me tot Plan100®, een kapstok voor persoonlijke leefstijl-speerpunten om in redelijke gezondheid de 100 te kunnen halen. Nog 37 jaar te gaan, ambitieus dus, hier en nu, voor straks en daar. Dat OERsterk op mijn pad kwam, beschouw ik als  vliegende start, een belangrijke mijlpaal als eerste speerpunt.

Benieuwd naar mijn gastblog bijdragen? https://www.oersterk.nu/gastblogs/fris-en-fruitig/
Meer weten over OERsterk? Vraag de gratis nieuwsbrief aan, inclusief kennismakingsdowload:
https://www.oersterk.nu/nieuwsbrief/

(wordt vervolgd)

Goede (be)doelen

‘Niet geschoten is altijd mis.’ De jonge vrouw bedoelt het goed. Zij belt namens Artsen zonder Grenzen. Of het even uitkomt? Eigenlijk niet. Als het gaat om een bijdrage voor het goede werk in het buitenland, dan kon zij haar tijd beter besteden. Ik was wat kortaf. ‘We zijn al donateur’.

Maar dat weet zij, de actie mikt juist op bestaande donateurs. ‘Mensen die begrijpen waar het om gaat.’ Natuurlijk, zij respecteert mijn standpunt, maar wil het toch even uitleggen. “Mag dat?’‘Hoe lang duurt het?’ vroeg ik, minder kortaf; iets in haar stem spreekt me aan.
‘Hooguit vijf minuten’ ziet ze haar kans schoon.
‘Je tijd gaat nu in’ gaf ik het startschot.

logo, www.artsenzondergrenzen.nl

Die kans pakt ze met volle overtuiging. Ze vertelt over het gebombardeerde kinderziekenhuis in Aleppo, ik had ervan gehoord? Over het verlies van  apparatuur en geneesmiddelen. Vooral het tragische verlies van omgekomen hulpverleners. En de consequenties van voor de zorg van de vaak te vroeg geboren baby’s, die al zo kwetsbaar zijn.
Dit leed kan niet overschat worden. Ik ga erin mee, hoe kon ik anders? Immers zelf vader van vier te vroeg geborenen die het dankzij goede ‘natale’ zorg – in het veilige Nederland – uitstekend redden.

Het gesprek waaiert uit naar onze – kennelijk gedeelde – zorg over de sfeer in de wereld. Zij vertelt me dat haar eigen moeder Syrische vluchtelingen in de buurt ondersteunt. ‘We waren vorige week uitgenodigd bij een Syrische vrouw met een jong kindje. Zij hadden na alle ellende onderweg een verblijfsvergunning. Zij wilde haar verjaardag vieren, even een blij moment, dat ze wilde delen met ons.’

Het is juist die menselijke maat, van individuele levens, waartegen machtspolitiek, economisch gewin en oorlog af als volstrekte waanzin afsteken. Daar zijn we het over eens, in de afronding van ons gesprek .

‘Fijn, dat ik het verhaal mocht vertellen. Nu zou ik u moeten vragen of u uw bijdrage voor Artsen Zonder Grenzen wil verhogen, al is het maar één euro extra. Maar u heeft uw standpunt al aangegeven, en dat respecteer ik. Maar ja, niet geschoten is altijd mis.’

‘Niet geschoten, mis? Liever raak willen schieten? Dat is een wat ongelukkige beeldspraak.’ merk ik half gekscherend op. ‘Het beste zou zijn als er nooit meer iemand schiet. Toch?’
Natuurlijk, en ze bedoelt het goed. Ze doet het ook goed. En iets in haar stem…

‘Weet je,’ zeg ik,  ‘ik overleg met mijn partner of we toch…’
‘Dat zou fantastisch zijn! Mag ik u  volgende week nog even  bellen?’
Goed, zei ik. ‘Maar ik sluit niet uit dat ik ons gesprek verwerk ik een blog.’

Het was een bijzonder gesprek. Vijf minuten? De timer  staat op ruim 22 minuten.
Maar wel voor het goede doel.

©

Bart C van der Harst / Gouda / Vander Harst Teksten 2017

 

Toegepaste Spreukologie

Zoekt en gij zult vinden. Bijvoorbeeld de pot met goud aan het eind van de regenboog. Of dat nieuwe geluid, van die nieuwe lente. De eerste zwaluw die nog geen zomer maakt. De zonneschijn na regen. Van die regen in de drup. Dan voelen we nattigheid. Maar gelukkig zijn we niet van zout, of suiker. De constatering dat ook de langste reis begint met de eerste kleine stap. En dat je in je eentje weliswaar sneller reist, maar dat je samen verder komt. Dat je mooie verhalen kunt vertellen als je verre reizen doet. En dat wie echt goed luistert, ook hoort wat er niet gezegd wordt. Dat niets gebeurt zonder toeval, ook als het niet gebeurt. En dat je met de wind van gisteren niet kunt zeilen.

Zo kunnen we nog wel even door.
Mensen houden van spreekwoorden en gezegden, we quoten en citeren erop los. Op posters, koffiebekers, T-shirts, slips en – niet te vergeten – tegeltjes; dat laatste heeft het begrip opgeleverd: Tegeltjeswijsheid.’

En wie zich daarin verdiept, doet aan ‘Spreukologie’.

Via internet verspreidt de spreukologie zich ongebreideld. Wie zoekt zal er vele vinden: speciale sites met al dan niet thematisch gebundelde wijsheden, citaten, spreuken. En zeker via social media gaat het hard: er gaat geen Facebook-view voorbij zonder een gedeelde levensles, een scherpzinnige doordenker, een klinkende oneliner.

De kans dat een tegeltjeswijsheid gaat rondzingen is groot; regelmatig zie je dezelfde spreuken voorbijkomen. Maar soms duikt er ook een lang verloren gewaande kreet op, die sommige mensen dan ervaren als een wijsheid die ‘een baard heeft’. Maar onderschat niet dat het voor vele anderen juist een nieuw inzicht betekent. Immers, en daar komt er weer één, herhaling is de kracht van effectieve communicatie.

Het gebruik van gezegden, oneliners et cetera kan ook heel nuttig zijn: bij een uitvaart, een trouwerij, of bij het toespreken van een groep medewerkers – managers zweren er bij! Dan hebben we het intussen al over Toegepaste Spreukologie. Misschien schuilt hier wel een interessant bijvak in voor diverse studierichtingen?
Het nut van Toegepaste Spreukologie is niet alleen dat je een boodschap of gevoelens op fraaie wijze kunt verpakken, waarbij de snedigheid, gevatheid et cetera een beetje afstraalt op de spreker. Maar ook kan een pakkende spreuk voor sommige mensen een uitkomst zijn, een reddingsboei, een houvast in lastige situaties.

Voor hen geldt dan weer deze wijsheid:

Beter een fijne spreuk voor handen, dan met je mond vol tanden.

Al is een mond vol tanden best zinvol. Want die moet je af en toe ook laten zien in deze wereld.

©

Bart C. van der Harst / Van der Harst Teksten / Gouda

GunFactor & G-Spot

Gunnen, het is een plezierig woord. Een blij woord waarvan je blij wordt. Een woord met de belofte van een cadeautje. Tenminste, als het je gegund is: een fijne verjaardag, een leuke vakantie, een loonsverhoging, geluk in de liefde, een verrassende one night stand, of een mooie opdracht voor de ZZP’er .

Bij dat laatste – het verkrijgen van een commerciële opdracht – speelt gunnen een belangrijke rol. We hebben te maken met de GunFactor.

Bij de GunFactor zijn twee partijen in beeld: de gunnende partij en de begunstigde partij, opdrachtgever en opdrachtkrijger. De opdrachtgever zit met de vraag: aan wie zal ik die klus uitbesteden, gunnen? De ZZP’er stoeit met de vraag: hoe maak ik de beste kans dat die klus aan mij gegund is?

Tot zover alles duidelijk. Nu wordt het lastiger, want: wat is nu precies de GunFactor? Hoe ziet het eruit? En waar zit het dan? Kun je het aanwijzen, beetpakken, op je bureau leggen, op je hoofd zetten? Kun je het e-mailen? Op Instagram delen? Is het te trainen?

De GunFactor zit in principe bij de ZZP’er. Het is een kerneigenschap die bestaat uit een mix van o.a. vakmanschap, betrouwbaarheid, kwaliteit, creativiteit, klaarstaan voor de klant. Dat zijn concrete basis-ingrediënten om te kunnen bestaan als ZZP’er. Het is allemaal nog niet echt onderscheidend, want de serieuze concurrentie heeft het ook in huis. De GunFactor is dus meer dan dat.

Het gaat om de onzichtbare ingrediënten, de persoonlijke toevoegingen, de kruiden die de kerneigenschappen beter in de smaak doen vallen. Feitelijk onzichtbare, maar wel werkzame bestanddelen, op een meer onbewust niveau. Zoals uitstraling, sympathie, empathie, verbondenheid, attractie, de chemie, de kleur van je ogen, de vorm van je neus, de lichaamsgeur.

Als de GunFactor op die manier, op bewust en onbewust niveau, aanwezig is, en sterk genoeg doorkomt, en het positieve gevoel wederzijds is, bestaat een gerede kans dat de opdracht wordt gegund. En dat kietelt aangenaam.

In feite is de GunFactor is de zakelijke G-Spot. Moet je er wel voor zorgen dat de klus in goede orde klaar komt.

©

Bart C. van der Harst/ Van der Harst Teksten / Gouda, 2017

Op het lijf geschreven?

Onze getalenteerde, maar zwaar overbetaalde voetbalprofs laten wekelijks zien wat ze kunnen met een bal. Behalve het spel gaat het natuurlijk ook en steeds meer om de knikkers. En met die knikkers zit het niet altijd goed voor bij sommige clubs; financieel gezond? Mwah…

Maar wat mij vooral zorgen baart, is de gezondheid van de spelers zelf. Voetbal is niet goed voor je huid, denk ik. Er zijn steeds meer spelers met symptomen van een besmettelijke huidaandoening die snel om zich heen grijpt.

(foto: internet, LOL)

Het speelt al een paar jaar. Begon met hier en daar een speler met kleine vlekjes op zijn arm, of in zijn nek. Net of hij een gesmeerde fietsketting had beetgepakt. Het virus breidde uit, de vlekjes werden groter, en je ziet het bij steeds meer spelers, en niet alleen in Nederland.

Welke aandoening? Het gaat over het T/virus. Waarbij T staat voor Tattoo, de hobby waarbij je inkt injecteert in/of net onder de huid, in de vorm van een roos, een draak, een naam, portret. Je kunt van alles laten inktjecteren. Hele armen, nekken, borstkassen en ruggen zijn gebruikt als schilderdoek.

Maar waarom? Om zich van de gewone mens te onderscheiden? Of is het een vorm van brandmerken, zoals vee in de wei? Met voetbal kun je best zo denken; voetballers vormen immers de veestapel van de club.

Of zouden ze het echt mooi vinden? Nu valt over smaak niet te twisten, maar ik vind het drie keer niks. En belangrijker, het lijkt me niet gezond om door het leven te gaan als een wandelende inktpatroon. Dan heb ik niet eens over tattoos op plekken die buiten het gezichtsveld. Inktslangen die richting bilnaad slingeren, of vanuit het navelputje in de schaamstreek afdalen, om wie weet, uit te monden in een tattoo op je edele delen. Met een intieme boodschap voor je partner bijvoorbeeld: ‘hier wrijven a.u.b.’. Of ‘alleen voor jou (ga ik staan)’.   Laat maar.

Nou, ik moet er niet aan denken dat mr. Tattoo King daar enthousiast tekeer gaat met zijn dansende inktmitrailleur. Ze kunnen mijn rug op. Hoewel? Nee, ook niet op mijn rug, gewoon nergens: No tattoo for me. Al was het Rembrandt zelf. Aan mijn lijf geen polonaise.

Ik heb geen boodschap aan tattoo.

© Bart C van der Harst / Gouda / Vander Harst Teksten 2017